Cadeaus verboden

Daar doen wij niet aan mee. Geef toe. Het is gewoon een bron van stress en ergernis. Wat koop je nu voor iemand die 40 of 45 wordt?

Oké, drinken doen we alle drie graag. Eten ook. Maar geef toe echt origineel is het niet om met een fles wijn, cava of - voor de veelverdieners - echte champagne de feesttent binnen te komen. Waarschijnlijk ben je die avond de 20ste. En gegarandeerd weten we op het einde van de avond niet meer welke fles bij welke jarige past. En begin in de vroege uurtjes maar te discussieren over wiens vrienden de beste wijn kopen. Die van mij natuurlijk!

Of nog een andere topper onder de verjaardagscadeaus: een mand vol lekkers van de wereldwinkel. Toegegeven, ik ben er ook al een paar keer op betrapt. Maar geloof me, mijn kast staat vol met dat spul. En ik verdenk zowel Patrick (weet ik zeker) als Bart ervan in deze fairtrade winkel inkopen te doen.

Dan maar een streepje muziek, het zoveelste boek, de vermaledijde Bongobon (die toch niet voor de vervaldatum geconsumeerd geraakt)… Allemaal heel lief, vriendelijk en vrijgevig. Maar echt het hoeft niet.

We geven geen feestje voor de cadeautjes. Maar wel om onze vrienden - sommigen na een lange tijd - terug te zien, bij te praten, samen te drinken en te eten en veel te dansen! En wil je echt niet met lege handen aankomen? Help ons dan het feestje betaalbaar te houden. Steek je (vrije!) bijdrage in het feestvarken op de toog. En winst hoeven we niet te maken. Deze gaat naar een goed doel. ’t Schijnt dat ze in Pakistan wel wat extra kunnen gebruiken…