Bianca is de eerste om in de schijnwerpers te zijn. Maar deze dame praat niet graag over zichzelf. Dan maar harde onderzoekstechnieken gebruiken...
Op de dienst bevolking en via het www kwamen we het volgende te weten: Bianca De Wolf - geboortedatum: 23/10/1970 (zicht op 40 dus) - liefdeskind van Simonne en Pierre - oudste van 4 kinderen - woonachtig: 25 jaar in Ranst, daarna in Antwerpen - nageslacht: Marte & Gilles (7,5 jaar) en Louis (bijna 4 jaar) - deelt al meer dan 13 jaar tafel en bed met Paul Defieuw - werkt bijna haar hele professionele leven in het (jeugd)welzijnswerk - is gestrand bij Metropool - communicatie is haar core business.
Maar wie zit er nu achter die secce gegevens? Na lang aandringen vonden we een aantal mensen bereid om een tipje van haar in sluiers verborgen persoonlijkheid op te lichten. Het viel ons wel op dat iedereen die we spraken anoniem wenste te blijven...
Een kleuterjuf op rust bijt de spits af: "Bianca leek wel Sneeuwwitje in ’t klein: haren zwart als kolen, een mond rood als kersen en een huid wit als sneeuw. Maar schijn bedriegt: ze was de schrik van de kleuterschool. Ze beschermde haar zusje (Viki, nvdr.) alsof haar leven er vanaf hing: kreeg Viki ruzie van haar juf, dan stormde Bianca haar klas uit om de juf de les te lezen. Ooit heeft ze de directeur - notabene een reserveofficier in het Belgische leger - eens zo hard in de pols gebeten dat de man voor 10 hechtingen naar het ziekenhuis moest. Vlijmscherpe tandjes en dito tong had het kind. Daar komt niets goeds van, dachten we toen." De directeur waarvan sprake was niet bereikbaar voor commentaar...
Een klasgenoot uit haar middelbare schooltijd - die Bianca volbracht op het KAA I - herinnert zich Bianca nog goed: "In den beginne was ze een grijze muis, een stil wat schuw meisje, eerder een slachtoffer dan een pester. Dat veranderde toen ze in de redactie zetelde van de schoolkrant. Deze positie gebruikte ze om iedereen die haar ooit een grijze muis noemde of haar in de wc's had opgesloten op zijn nummer te zetten. Haar pen leek wel in vitriool gedrenkt. De pdw van het Atheneum."
En hoe zat het met de liefde? Een ex getuigt: "Nog elke dag ruk ik de weinige haren die me nog resten uit het hoofd omdat ik haar heb laten gaan. Zij was de beste vrouw die een man zich kan wensen: steeds goedgezind en welgemutst, een echte keukenprinses, altijd eens met wat ik zei, strijken en poetsen deed ze met veel liefde. En last but not least: ze warmde mijn plaats in het bed tegen dat ik 's nachts thuiskwam. En dit zonder gezeur à la 'waar zat je?’ "
En in haar professionele leven, vlot het daar wat? Niemand van haar huidige (300!) collega's wilde iets kwijt over Bianca. Hopen ze alsnog uitgenodigd te worden op haar feest? Maar uiteindelijk vonden we één van haar vroegere collega's bereid om op de volgende vraag te antwoorden: beschrijf Bianca in maximum 25 woorden. Zijn antwoord was: “Een nietsontziende carrièrevrouw die het onderste uit de kan haalt bij onderhandelingen en een mes in je rug plant op het moment dat je het minst verwacht." Twee woorden teveel!
Ook spraken we met haar therapeut. De vrouw knikt heftig als we haar naar Bianca vragen: "Ze vroeg me, zoals zovelen tegenwoordig, of ik haar kon helpen Het Geluk te vinden. Maar onze maandelijkse gesprekken draaiden algauw anders uit dan ik gewend was: zij stelde mij de vragen en bracht me van de wijs. Op het einde van de rit was ik het die haar 40 euro per uur betaalde.
Als laatste roemt een vriendin haar sportieve inborst: "Bianca is een uiterst sportieve vrouw. Een atlete in hart en ziel: ze loopt steeds voorop bij stevige wandeltochten, beklimt gezwind de hoogste berg met 20 kilo op haar rug en zwemt met gemak 50 lengtes in 30 minuten. En als je zelf even niet meer kunt, is zij de eerste om je aan te moedigen en je met haar 'kom op, je kunt het', vooruit te stuwen. Maar o wee als je haar voorbijsteekt! Weet dat Bianca niet van verliezen houdt."
Hoogst verwarrend al die verschillende, vaak tegenstrijdige, verhalen. Het lijkt wel of er meerdere vrouwen huizen in dat welgevormde lichaam. Is dat het geheim van Bianca en haar versluierde persoonlijkheid: een geval van multiple persoonlijkheidsstoornis? Als we haar met onze bevindingen confronteren, is haar reactie navenant: "Je moet niet alles geloven wat men vertelt. Hoge bomen vangen nu eenmaal veel wind. Leer me persoonlijk kennen. En maak dan je eigen verhaal. Je hebt de kans op 23 oktober. Grijp ze!"
